Prolog

Life is like a boat (klik)

"Nikt nie wie, kim jestem naprawdę.

Nigdy przedtem nie czułam tej pustki.

I, jeśli kiedyś będę potrzebować kogoś, by podążył za mną,

kto mnie pocieszy i zachowa silną?

Wszyscy kierujemy łodzią przeznaczenia,

nie możemy uciec przed wciąż nadpływającymi falami.

Lecz, jeśli zgubimy się na naszej drodze,

Fale poprowadzą cię do innego dnia.

Daleko, oddycham głęboko,

Wydawało mi się, że byłam w mroku, lecz moje oczy były tylko zasłonięte.

Wymówię modlitwę, czekając na nowy dzień.

Świecąc mocno na krańcu tego morza.

Nikt nie wie, kim jestem naprawdę,

Może nic ich to nie obchodzi,

lecz wiem, że jeśli będę potrzebować kogoś, by podążył za mną,

Wiem, że pójdziesz za mną i zachowasz mnie silną.

Ludzkie serca zmieniają się i wymykają się im,

Księżyc prowadzi łodzie w swym nowym cyklu raz jeszcze.

Za każdym razem, gdy widzę twą twarz,

Ocean dotyka mego serca.

Sprawiasz, że chcę nacisnąć na wiosła, i wkrótce

zobaczyć brzeg.

Och, mogę dojrzeć brzeg.

Kiedy go zobaczę?

Chcę wiedzieć, kim naprawdę jestem.

Nie przypuszczałam, że będę czuć w ten sposób dla ciebie.

Jeśli kiedykolwiek będziesz potrzebować kogoś, kto podąży za tobą,

Pójdę twoim śladem i zachowam cię silnym.

I wciąż podróż trwa w cichości dni.

Księżyc prowadzi łodzie w swym nowym cyklu raz jeszcze.

Wymówię modlitwę, czekając na nowy dzień.

Świecąc mocno na krańcu tego morza.

Za każdym razem, gdy widzę twą twarz,

ocean dotyka mego serca

Sprawiasz, że chcę nacisnąć na wiosła i szybko

dojrzeć brzeg.

Płyniemy łodzią przeznaczenia, lecz fale nie przestają nas atakować

Ale czy nie jest to wspaniała podróż? Czyż każda z nich nie jest cudowna?"

// Jest to piosenka z pierwszego endingu Bleach'a. Myślę, że dobrze odwzorowuje pomysł na opowiadanie. Może nie do końca wygląda to jak prolog, ale właśnie od tego chcę zacząć. ;)