Rozdział X

   Był chłodny czwartkowy wieczór Hermiona stała w parku oparta o barierkę. Za parę minut miała się spotkać z Rudą na plotki. Tego dnia miała wyjawić jej swoją tajemną miłość do blondyna. Po dokładniej analizie znalazła na to łatwiejszy sposób. Tuż obok niej pochylony o barierkę stał Draco. Z daleka wyglądali na idealną parę. Wręcz nadawali się na okładkę jakiego mugolskiego magazynu. Ona elegancka, piękna brunetka z długimi nogami. On wysoki przystojny mężczyzna. Brak relacji nie byłby widoczny na zdjęciu. A nawet gdyby ich gra pozorów już się rozpoczęła. Jeden rzucał wyzwanie drugiemu, kto będzie bardziej przekonujący. Słońce chyliło się ku zachodowi, powoli zbliżała się dwudziesta. 

-Czas zaczynać - Powiedziała cicho. Na te słowa Malfoy powoli się wyprostował i przybliżył do Hermiony. Wydawali się tacy romantyczni. Był nad nią nachylony i mocno wpatrywał się w jej oczy. Dobrze, że objawy które dręczyły go przez ostatni tydzień zaczęły zanikać. Teraz czuł delikatnie, jakby muśnięcie emocji. Nie przechodził już do skrajnych stanów. Gdyby to się nie skończyło, kto wie może gra skończyłaby się, a zaczęło coś prawdziwego. W oddali usłyszeli szybki stukot obcasów, ten nerwowy chód był jasnym znakiem. Hermiona urwała kontakt wzrokowy, udając onieśmieloną. Na twarz blondyna wpłynął grymas niezadowolenia. Wysunął rękę i powoli chwytając ją za podbródek przysunął jej twarz do siebie. 

- Nie bój się mnie. - Szepnął powoli nie odrywając od niej wzroku. 

- Jeszcze nas nie słyszy, ale dobrze ci idzie. - Odpowiedziała, a na dosłownie ułamek sekundy jej oczy przybrały prawdziwy zimny wyraz. Mrugnęła dwa razy, żeby dać mu znać iż Ginny jest wystarczająco blisko. Bez zastanowienia powoli zbliżył się do niej. Złożył na jej ustach delikatny pocałunek. Tak jak ich gra, tak pocałunek był perfekcyjny. Kiedy ręce Dracona powędrowały z tali na plecy Hermiony, ktoś głośno odchrząknął. 

-Mogę wiedzieć co ty z nim wyprawiasz?! - Wrzasnęła Ginewra nie panując nad sobą. Gryfonka odsunęła od siebie chłopaka i spojrzała zażenowana na przyjaciółkę. 

- Mam was zostawić kochanie? - Zapytał Draco.

- kochanie? no nie. Tylko mi nie mów, że ten śmierciożerca to twój facet. - Powiedziała już nieco spokojniej. Brunetka skinęła głową na co Draco pocałował ją szybko w policzek i teleportował się. Gdy tylko zniknął, oczy Hermiony zaszły łzami. 

-Och Ginny, ja na prawdę nie potrafię inaczej. Przysięgam próbowałam go unikać, robiłam wszystko, ale na nic się zdało. - nie poradnie starała się wytrzeć łzy. 

-Cii, już dobrze. Wszystko mi opowiesz i coś wymyślimy. - Powiedziała w końcu Ruda i przytuliła przyjaciółkę. 

-Gin, ja go kocham - szepnęła Hermiona. A Weaslay pozostawiła to bez słowa. Analizowała słowa brunetki milion razy. Tak bardzo chciała jej szczęścia, że nie mogła jej przecież tego zabronić. Nawet jeśli miała ogromne wątpliwości co do tego arystokraty, to jeżeli był on szansą Hermiony na wspaniałe życie, nie mogła jej tego zrujnować. Nie po wszystkim co razem przeszły. 

Granger spokojnie czytała myśli Ginny. Mało co nie wybuchłaby śmiechem. Te nawinę dziewczę wierzyło w każdą jej łzę. Jeszcze głupia miała na celu jej szczęście. Mimo, iż uczucia brunetki były nikłe, ta sytuacja na prawdę ją śmieszyła. 

-Chodźmy do mnie, wszystko ci wyjaśnię.

-Dobrze, ale ja nas teleportuje. Lepiej żebyś w tym stanie się nie wysilała jesteś zbyt zdenerwowana. - Powiedziała i po chwili znalazły się przed domem Hermiony. Granger powstrzymała się od komentarza na tak beznadzieją teleportację. Dalej kręciło jej się trochę w głowie, mało co by się nie rozczepiły. Najwidoczniej Weaslay nie dość, że naiwna to jeszcze beztalencie. Pierwsza teleportacja Miony wyglądała lepiej niż ta teraz. 

Weszły do środka, Hermiona od razu przygotowała im herbaty. Oczywiście nie chciało jej się tego robić w mugolski sposób, no ale cóż diabeł tkwi w szczegółach. 

-Proszę. - Podała 'przyjaciółce' kubek, a sama usiadła na przeciwko podkulając nogi. Wzrok wlepiła w szklankę. Po tylu latach udawania panna Granger nie tylko perfekcyjnie opanowała dobór słów, zaklęć niewerbalnych wywołujących łzy i rumieńce, ale też mowę ciała. Pamiętała bardzo dobrze tomy podręczników jakie czytała, aby wtopić się w tłum. Od końca drugiej klasy wiedziała, że coś z nią jest nie tak. Na początku szukała wyjaśnienia w książkach - jedynym co ją pochłaniało. Szybko doszła do wniosku, że musi się nauczyć, wytrenować pewne postawy aby nie odstraszać ludzi swoją nienaturalności. Kontakty z Harrym Potterem były dla niej bardzo cenne bo dostarczały wrażeń, a przekomarzania z Ronem stanowiły idealną próbę zdolności ćwiczonych przed lustrem.

Ginny nie wiedziała jak zacząć rozmowę kilkakrotnie otwierała usta, aby po chwili je zamknąć. W końcu kiedy herbata była już całkiem zimna odezwała się cicho. - jak go kochasz to okey, ale uważaj dobra. Jak ci coś zrobi to będzie miał ze mną do czynienia. - Skończyła, a na jej usta wszedł lekko wymuszony uśmiech. Hermiona od razu rzuciła się jej w ramiona. Później godzinami przedstawiała ich wspólną historię oraz opowiadanie pt"Draco wcale nie jest zły", które swoją drogą wymyśliła dzień wcześniej. Wszystkie wydarzenie jakie opowiedziała była w stanie potwierdzić datą i miejscem. Od kilku miesięcy obserwowała blondyna, wybrała więc daty kiedy teoretycznie mogli się spotykać. Nikt przecież by się nie domyślił, że ona wtedy studiowała sprawy klucza, a Draco przeważnie zabawiał się z jakąś panienką którą mu podsunęła, albo siedział w domu nie robiąc nic konkretnego. 

Kiedy wreszcie Ginny poszła do domu, Hermiona mogła odetchnąć, co najmniej na to miała nadzieję. Pod jej drzwiami czekał już Draco. Niezbyt chętnie mu otworzyła. Mężczyzna miał w dłoni bukiet kwiatów. Podał jej go nachylając się. 

-Wiewióra, stoi dalej przy końcu twojej bramy. - Szepnął, a Hermiona od razu zarzuciła mu ręce na ramiona. I nieco zbyt głośno wygłosiła kazanie, że przecież nie musi się martwić i tak późno przychodzić. Dopiero po tych słowach z daleka można było usłyszeć cichy dźwięk teleportacji. 

Gdy weszli do środka Draco wciąż miał ręce na biodrach Hermiony. Gryfonka od razu pozbyła się go i odstawiła kwiaty do wody. 

- Po co tu przylazłeś? - Zapytała zimno. 

- Rzuciłaś mi wyzwanie nie pamiętasz? - Powiedział, a cyniczny uśmiech wkradł się na jego twarz. Dopiero po chwili przypomniała jej się sytuacja z balu."słyszałam jaki jesteś w łóżku - byłbyś dla mnie stratą czasu" 

Uśmiechnęła się, nuda przestała mu doskwierać tak bardzo. Biedak prawdopodobnie się w niej zakocha, patrzyła na niego i wiedziała, że jeżeli będzie najbliższą osobą pomagającą mu odzyskać uczucia, to padnie jej ofiarą. Jedno musiała przyznać był dla niej zagadką, zarówno on sam jak i to co mu zrobiono. Przygryzła lekko wargę i podeszła do niego. Wpiła mu się w usta. Draco nie pozostawał dłużny, od razu przejął kontrolę. Być może zbyt mocno popchnął ją na kanapę, ale nie obchodziło go to. Jego ręce przesuwały się po jej ciele. Ona wplotła palce w jego włosy, po czym jedną reką paznokciami przejechała po plecach. Mimo koszuli pewnie pozostanie zaczerwienienie. Widziała, że reakcje Dracona są prawdziwe, nie były maksymalnie intensywne. Ale jako, że jego potraktowano zaklęciem dużo później samo wspomnienie podobnych wydarzeń mogło działać teraz na niego pobudzająco. Czuła jego pocałunki na szyji, były tak zachłanne, kiedy powrócił do jej ust, Hermiona jednym ruchem zrzuciła go na ziemię i zaczęła się śmiać. Jej perlisty śmiech rozchodził się po salonie. Było w nim coś mrocznego, kpina wymieszana z złośliwością.  

-Mówiłam nie zrobisz na mnie wrażenia. Kiepski jesteś Malfoy. - Powiedział i podała mu rękę. Bez ale przyjął ją i po chwili siedział wygodnie w fotelu obok. Dziękował za to kim się stał, bo prawdopodobnie zapadł by się pod ziemię ze wstydu. 

-Wina? - Zapytała podchodząc z kieliszkami. 

-Poproszę. - Opowiedział już spokojnie. Podeszła powoli z pełnym kieliszkiem. Powoli usiadła mu na kolanach i dopiero wtedy podała. Sama upiła łyk i z spokojem wpatrywała się w jego tęczówki. Nie mogła uwierzyć, że pozwoliła sobie na taką zabawę z podwładnym. Ale zresztą zdarzali się jej już różni mężczyźni, większość niestety kończyła martwa - nikt przecież nie mógł zaszkodzić jej reputacji. Ale teraz sytuacja miała być inna, przecież już jutro gazety będą trąbić o jej sekretnym związku. Mogła się pobawić. Samodzielne próby odblokowania zaklęcia, skutkowały tylko tym, satysfakcję czerpała z rozwiązywania zagadek, czytania, rozwijania się i zabawy ludźmi. Nie do końca wiedziała po której próbie zauważyła taki efekt, kiedy dokładnie zaczęła wykorzystywać swoją kobiecość aby pogrążać mężczyzn. Jej rozmyślania przerwał Draco.

- Po co ci to? - zapytał wskazując na książkę. Dokładnie te którą Hermiona zabrała z pokoju życzeń podczas ostatniej z wizyt w Hogwarcie. 

- Czemu pytasz? - Zmarszczyła brwi.

- Powiem ci, ale za coś. - Ledwo dokończył zdanie, a już zwijał się z bólu. Wieczysta przysięga dalej go obowiązywała.  Zirytował ją, nikt, ale to nikt nie mógł sobie pozwalać na takie zagrania. Ból się nasilał, jednak Draco nie ustępował. 

- To może cię zabić, dopóki tak myślę przysięga nie zabije mnie, bo działam w twoje obronie. - Powiedział z trudem. Na jego twarzy malował się ból, musiał na prawdę cierpieć. Patrzyła jeszcze około kilku minut jak zwijał się w katuszach. Dopiero kiedy zaczął krztusić się krwią rozluźniła dłonie i wyszeptała kilka słów pod nosem. 

- Czego chcesz w zamian? - Zapytała z wyższością. Nie spodziewała się, że ktoś może z nią tak pogrywać. 

- Prawdy o tobie. Nie myśl, że jestem głupi na tego typu układach się wychowałem. Wiem co to znaczy mierzyć się z wyrafinowaną kobietą, ale nigdy nie będę tak żałosny, żeby błagać cię o coś na kolanach. Wybrałaś sobie godnego przeciwnika kochanie. - Powiedział, a Hermiona miała wrażenie jakby w jego oczach odbijała się jej pusta dusza. W tym całym szaleństwie i bałaganie byli do siebie podobni. 

-Zgoda, ale stopniowo. Zadaj jedno pytanie, na następne będziesz musiał zasłużyć. - Powiedziała nie odrywając wzroku. 

- Z jakiego rodu pochodzisz? 

- Właśnie zmarnowałeś pytanie, głupcze, Nie wiem co najmniej na razie. Teraz gadaj co o tym wiesz. - Powiedziała przynosząc książkę. Draco przez chwilę wpatrywał się jak niedbale ją trzyma. 

-Będziemy potrzebowali kozła ofiarnego. - Powiedział, a Hermiona się uśmiechnęła. Zamknęła oczy i po chwili do jej mieszkanie teleportowali się dwaj mężczyźni. Jeden z nich był kelner który asystował przy wieczystej przysiędze podczas spotkania z Megan. Drugim był niewysoki chłopak o nieprzyjemnym wyrazie twarzy. Można powiedzieć, że był wręcz odrażający. Malfoy szybko pojął o co chodzi. Młodszy i tak miał być martwy. 

- Daj mu to potrzymać, niech spróbuje otworzyć. - Powiedział, na co Hermiona z lekkim zawahaniem podała mu książkę.  

-Otwieraj! - podniosła głos, chłopak wykonał polecenia. Na początku nic się nie stało gdy zaczął kartkować strony stopniowo wyglądał co raz gorzej. W pewnym momencie miał obłąkany uśmiech i nie można z nim było się skontaktować. Granger wyjęła książkę z jego rąk i odłożyła na stolik.

- Dokończ to, tylko porządnie. - Powiedziała.

- Tak pani. - Starszy mężczyzna teleportował się razem z młodszy, albo raczej z tym co z niego zostało. 

- Co to miało być? - Zapytała, a jej wzrok powędrował na Dracona. Jego drwiący uśmiech wskazywał, że może wiedzieć więcej niż jej się wydawało. 

**Wybaczcie, że krótko ale nie ma to jak zakończyć w takim miejscu :P Mam nadzieję, że zaciekawiłam trochę przyśpieszamy z akcją, powyjaśniam i poplątam znowu - niestety ja już tak mam**

** Mam do was sprawę, zapraszam do obserwowanie profilu na Google+ ostatnio się trochę tym bawię i to może być fajny sposób na jakby to nazwać.... coś jak blogspotowy facebook :P  Fajnie byłoby stworzyć naszą DHL społeczność trochę szczerzej, a nie tylko od notki do notki. Mogłybyśmy się dzielić np muzyką itd co sądzicie?**

**Trzecia kwestia -  zachęcam do wstawiania reklam na bloga, jedyne co trzeba mieć to konto bankowe i 18 lat. Sprawa jest o tyle fajna, że kasa sobie leci za nic. Ja mam aktualnie się przyznam jakieś 10zł, niby jest to nic (szczególnie że wypłacają po jakiej tam kwocie chyba 40euro) ale czemu nie korzystać jak jest możliwość. Kasa jest naliczana jeżeli ktoś kliknie w reklamę(ponoć Google blokuje jak się samemu klika), oraz trochę rozejrzy się na danej stronie. Do wypłacenia może trwać wiecznie, ale czemu nie spróbować. Jakby ktoś miał pytania co usługi Adsense to chętnie odpowiem** 

** A i na koniec liczę na wasze komentarze, jestem bardzo ciekawa szczególnie, że rozdział wydaje mi się jakiś inny niż poprzednie :P,  piszcie też jak wam się podoba nowy szablon. Pozdrawiam Syntia**